Kijk, dat ík nou zo graag mijn hele leven online wil gooien, dat moet ik natuurlijk zelf weten. Dat is mijn eigen keuze en ik kan precies bepalen welke informatie ik wel en niet met de hele wereld deel. Maar de mensen in mijn omgeving hebben die keuze niet, en daar ontstaat voor mij een dilemma. Want hoe praat ik nou met jullie – mijn lieve lezertjes – over de belangrijke mensen om mij heen?
Als mijn moeder me weer eens van een flinke portie moederlijk advies heeft voorzien, kan ik in mijn blogs gemakkelijk verwijzen naar ‘mijn moeder’ en mijn broer blijft in mijn blogs ook gewoon (je verwacht het niet…) ‘mijn broer’. Van hen heb ik er immers maar één, dus jullie – mijn gezellige bezoekertjes – weten precies over wie ik het heb.
Ik heb weliswaar ook maar één vriendje, maar hoe ik aan hem moet refereren in mijn blogs, dat is me toch wel het allergrootste raadsel. Hem bij zijn naam noemen vind ik eigenlijk al te privé; hij kiest er immers niet zelf voor om het lijdend voorwerp van mijn blogs te zijn. Alleen zijn voorletter gebruiken vind ik wel heel ‘ik-schrijf-een-anonieme-brief-naar-de-Fancy-achtig’. En van hem steevast ‘mijn vriend’ noemen word ik al even ongelukkig.
In eerdere blogs heb ik al eens naar hem verwezen als “mijn levenspartner”, maar terwijl ik dat typ, spreek ik het in mijn hoofd sarcastisch uit. Dat sarcasme kunnen jullie – mijn fijne virtuele vrienden – natuurlijk niet lezen, en misschien hebben jullie nu wel een heel verkeerd (klef, bah, vies) beeld van mij en mijn relatie.
Het liefst wou ik dat ik de LOML van Des had uitgevonden. Iedereen weet wie ze bedoelt, het klinkt leuk en het betekent ook nog iets (liefs). Maar ja, LOML is van Des en daar blijf ik wijselijk van af.
Mijn dilemma heb ik voorgelegd aan het subject in kwestie. Dat leverde het volgende op:
- “Dan schrijf je toch gewoon steeds Hij en Hem met een hoofdletter?”;
- “Of je noemt me je mede-schuldenaar,” verwijzend naar onze hypotheekakte waarin we steevast en heel pijnlijk schuldenaren worden genoemd;
- *zet zijn beste Shaggy-stem op en barst in zingen uit* “Mister lovah lovah”;
- “Poediepanie dan?”. Deze vind ik wel toepasselijk, want dit is heus waar een koosnaampje in zijn familiale kringen. Maar kom op, wat moeten jullie – mijn poezelige poediepanie’s – wel niet dénken?
- “Ik ben toch jouw favoriete wetenschapper?”
- En tot slot, nadat ik over de LOML van Des vertelde: “Doe gewoon RTL!” Daar moest ik wel even over nadenken. Hij bedoelde reason to live. (..…)
Lang verhaal kort: ik ben er nog niet uit hoe ik mijn geliefde moet noemen in mijn blogs. Het klinkt al snel te zoet, te klef, te privé. Wéér zo’n bloggersdilemma. Dat hele schrijfgebeuren heeft nog heel wat voeten in de aarde…
Hè, lekker makkelijk dat ik gewoon ‘broer’ ben :) Alhoewel je mij ook best bij naam mag noemen. Wat vindt je RTL daar van, afgezien van het feit dat je het zelf te privé vindt?
Als je je website nou eens afmaakt kan ik dáár naar verwijzen als je in mijn blogjes voorkomt ;)
RTL vindt het gebruik van zijn echte naam volgens mij niet eens zo erg…
haha wow! RTL, best diep. Volgens mij hebben heel veel mensen hier last van. Want als het te klef is krijgen lezers braakneigingen. Is het te persoonlijk, dan is RTL waarschijnlijk niet al te happy en verzin je een te inwikkelde koosnaam, dan snapt niemand het meer waar je het over hebt.
Dus ik zeg; Heel veel succes met de perfecte nickname/manier om hem te noemen in je blogs, vinden :)
Thanks!
Het is zo mooeeeiiluuhk :P
LOML bekt ook lekker he. VInd ik dan…
Misschien kun je gewoon een nieuwe naam bedenken, een algemene naam, niet zijn naam maar een naam die je ook bij hem vindt passen.
Ja, het bekt fantastisch! Ik wil dat ook!
Een nepnaam is op zich wel een goed idee… Al denk ik dat dat in het begin wel heel gek voelt.
Heb jij het hier ooit met jouw RTL over gehad? ;)
Nooit. Ik noem hem altijd gewoon bij zijn voornaam maar hij gebruikt zelf ook bij van alles zijn echte voornaam. Maar ik heb ook nooit aan zijn gevoelens gedacht ofzo. *oeps*
Ik zit hier met je oma-naamgenote, en ze is diep onder de indruk van je schrijftalenten. Niet alleen de stijl en het woordgebruik, maar ook de combinatie met de inhoud.
Ze heeft nog een tip voor het RTL-dilemma, indachtig wat je schreef over schopjes onder je kont en duwtjes in de rug: hij is jouw dr. Phil!
Haha, ik moest hardop lachen. Prachtig gevonden! Wie weet verschijnt Dr. Phil wel in mijn toekomstige blogs…
En dank dank dank voor het grote compliment.
Ik heb hetzelfde probleem! Ik weet ook niet welke ‘naam’ ik moet nemen.
RTL is wel leuk trouwens ;)
Lastig he? Wat vind jouw mannetje ervan?
Hij is niet zo voor het noemen van zijn naam, dus nu doe ik maar gewoon J. (alsof dat zo veel verschil is ;)). Hij vond ‘man’ ook niet zo’n goede oplossing en was verder niet erg creatief :p
Ik vind RTL hartstikke leuk, klinkt ook goed toch?
Misschien blijf ik die wel gebruiken inderdaad. Alleen voelt het een klein beetje gejat, van LOML.